Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

ΤΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΓΙΟΡΝΤΑΝΙ

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

πυξίδα για τη χαμένη γη

Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

ΣΧΟΙΝΟΒΑΤΙΣ ΟΝΕΙΡΟΥ - ΠΟΙΗΣΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΠΑΠΠΑ.

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

AMHN

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

ανεξιχνίαστα ίχνη...

Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

όταν το μέλλον δεν δουλεύει...

Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

ευχές και άστρα.

Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

όταν η ψυχή μας θυμώνει...

Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

ΕΚΕΙΝΟΥ Η ΣΚΙΑ...

video

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

ΣΟΥΙΤΑ ΧΑΜΕΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ με θέα και πιάνο...

video

Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

Πάσχα στην ΠΑΤΑτοΓΩΝΙΑ

video

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

να είδα ανθρώπους ή τους φαντάστηκα;

video

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

ΞΕΝΥΧΤΙΣΣΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

video

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Ε ρε κάτι (αποκριάτικα) γλέντια!

video

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

ΣΤΑΧΤΕΣ

video

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

ΑΝΕΜΟΔΕΙΧΤΕΣ

video

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

ένα μονοπάτι ως κάτω στη θάλασσα

video

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

κάτι δώρα για σένα

video

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΜΙΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ

video

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

ίδιο βαγόνι...ίδια θέση...ίδιο τρένο

video

η θύμηση είναι η άλλη μας διεύθυνση...
εκεί που συναντιούνται βιαστικά
ανεξόφλητο με πεπρωμένο...

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

ελευ...ΘΕΡΙΑ...

video

πότε κλαίγοντας για κείνα που ξεχνάμε

πότε λησμονώντας για τι ακριβώς κλάψαμε

γυμνοί από λόγια που δεν θα ξαναπούμε

ήσυχοι πάμε, πράοι

κι ανυποψίαστα ά λ λ ο ι ....

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

της θύμησης μέθη...

video

Της θύμησης πέλαγο εσύ

που ακούς το βυθό και σωπαίνεις

που ρωτάς του Οδυσσέα το νησί

τι είναι νόστος και τι όταν πηγαίνεις

ποια σχεδία βυθού να ανεβώ

στα βαθιά της ψυχής να σε βρω;

Σε ποια ακτή περιμένεις;

Και ποιο κοχύλι ανοίγεις και βγαίνεις

απ’ τη μνήμη μου μέθη;

Κι από εκεί που έπλεε μόνο το "ζω"

πως στα δίχτυα σου πάλι ευρέθη;

και σπαρταράτε στη μνήμη κι οι δυό;

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

να ονειρεύεσαι...αφιερωμένο στον ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΓΙΟ

video

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

μη με λησμόνει...

video

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

το φάντασμα της πόλης είναι εδώ!

video

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

ψυχή κατειλημμένη...

video

...μια δημιουργία πάνω σε δυο ποίηματα του Κ. Καβάφη

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΜΠΟΡΟΡΑΦΕΙΟΝ "Η ΕΛΛΑΣ"

video

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009

Ο άγνωστος μέσα μας άνθρωπος...

video

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009

το σώμα του καλοκαιριού...

video

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

στα ίχνη του τέρατος...

video

Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

αυτό...

video

Αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα
με ξυπνάει κάθε νύχτα και λέει:
"όσα έστειλες ποτέ μου δε τα ‘λαβα
και όσα μου ξόφλησες γίνανε χρέη"...

αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα
με πλησιάζει τη μέρα και κλαίει
γλύφει τα μέσα μου χείλη
κι αυτά που μετάλαβα
αρπάζει φωτιά και με καίει...

ίσως αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα
να ήταν και η μόνη αλήθεια
για ένα τσιγάρο που στα όνειρα
απ’ τη μέσα μου μάνα το άναβα
μα όταν ξυπνούσα
το πατούσα και το ‘σβηνα
μη το μάθει
η έξω η μάνα μου
και η θειά μου η συνήθεια…

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

ΕΘΕλΟΥΣΙΑ ΟΔΟΣ (μέρος πρώτο)

video

πάντα θα χανόμαστε

ανάμεσα στο δρόμο που δεν γυρέψαμε ποτέ

και σε εκείνον που δεν βρήκαμε ακόμα...

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

της σιωπής η οδύνη

video

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

νόμων ανομήματα

video
Οι θεοί της μοναξιάς
αιώνες τώρα
ξυπνάνε τη νύχτα
κοιμούνται τη μέρα
κι όταν σβήνει το φως
γράφουν νόμους
σε ένα άγαλμα δίπλα.
Nόμους
που κανένας της μέρας θεός
δεν μπορεί να αλλάξει
γιατί τους έχουνε φτιάξει
την πρώτη του σύμπαντος νύχτα…
νόμος πρώτος:
«στη μοναξιά να φέγγει
πιο πολύ το φεγγάρι
γιατί όταν είναι εκείνο στη χάση
θα φέγγει η μοναξιά πιο πολύ»

νόμος δεύτερος:
«τη μοναξιά
δεν μπορεί κανείς να διατάξει
μα μπορεί μοναχή να χαθεί
αν ο τρίτος ο νόμος προστάξει»

τρίτος νόμος:
«δεν έχει ακόμα υπάρξει»
γιατί την πρώτη του σύμπαντος νύχτα
της μοναξιάς οι θεοί
για να έχουνε θέση στο άγαλμα δίπλα
κάποιο άγαλμα άλλο
στην άβυσσο είχαν πετάξει.

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

δυο οι φόβοι...

video

ο έρωτας δυο πράγματα φοβάται

την αλήθεια πως τελειώνει

κα το ψέμα πως υπάρχει...

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

εκκρεμώ...

video

Εκκρεμώ μεταξύ δυο ονείρων
ενός που μόλις το είδα εχάθη
και ενός που δεν είδα ακόμα
εκκρεμώ προς τα πάθη
και με ψυχή και με σώμα
μα εκκρεμώ και προς τα άλλα
που εκκρεμώντας ποτέ δεν τα ζεις
μα που αρκεί να έχεις πιεί μια στάλα
και απ’ τη δίψα στο πιόμα
μια ζωή να εκκρεμείς…

…εκκρεμώ
στα μικρά της ψυχής
τα μεγάλα.

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009

οι ψεύτρες οι σιωπές...

video

Να με γκρεμίζαν οι σιωπές
να χύνονταν το πέλαγο
που είχα να ταξιδέψεις
και να έβγαζαν τα κύματα
στις έρημες ακτές
ναυάγια τις σκέψεις…
να ξέβραζε το σώμα μου
όσα η ψυχή σιωπά
και ένα γράμμα μου παλιό
του ονείρου ρυμουλκό
να έσωνε απ’ το ανείπωτο
μισοπνιγμένες λέξεις…

μα οι σιωπές με γέλασαν
κι όλο σαλεύουν μέσα μου
βύθιες επισκέψεις
αφήνοντας το ανείπωτο
για πάντα ναυαγό
και στην ακτή μπροστά
σαν θάλασσα την ερημιά
να μπεις να ταξιδέψεις.

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008

ΕΝΑ ΑΣΤΡΟ ΜΕ ΑΡΩΜΑ ΡΟΔΟΥ...

ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...

video

δεν γνωρίζω ποιος φτιάχνει το φως

μα ξέρω πόσο διψάει για φως

η ψυχή σου...


κλείσε τα μάτια

και κοίτα εντός σου

στου ουρανού τη μεριά...

είναι από ώρα που λάμπει

ένα αστέρι

με άρωμα ρόδου

και αγγέλου θωριά...



έχε το πάντα μαζί σου

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

κάθε που "θάλασσα" λέω...

video

Κάθε που «θάλασσα» λέω

ένα καράβι κορμί με βυθίζει

κι ένα κουπί στην ψυχή φευγαλέο

κωπηλατεί κι όλο το πέλαγο βρίζει…

ποτέ δεν βρήκα καπετάνιο γενναίο

μα ούτε ναύτη από καιρό να γνωρίζει

παλιά η ψυχή, το πέλαγο νέο

σπάει το κουπί και η δίνη με ορίζει…

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

το κλειδί...

video

ποιο χέρι να γυρίζει το κλειδί
και το απέραντο του χρόνου ξεκλειδώνει
και μπαίνει στη ζωή μας η στιγμή
σαν πεταλούδα που γυρεύει της αβύσσου το τριζόνι
αφήνοντας την πόρτα πάντα ανοιχτή
σε ένα φτερούγισμα που πίσω δεν μπορεί να ‘ρθει
μα σε όλη την άβυσσο τον ήχο μεγαλώνει …

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

η χαίνουσα της γης γαλήνη

video

Απόμακρη του σύμπαντος ηχώ
και χαίνουσα της γης γαλήνη
θεοί που κάματε ψυχή για ουρανό
και σάρκα για πηλού καμίνι
φύση που πάντα ήθελες για λίγο και μισό
ό,τι ακέραιο σου γύρευε να μείνει
θνητών μυαλά που δέσατε στον ίδιο τον τροχό
όσα μισά τα κόβει η οδύνη
σε ένα πέρασμα ρηχό
με όσα τα ραίνει της ζωής η κρήνη.
Μοίρες εσείς
τον κόσμο που αφήσατε να γίνει
θαρρείτε πως σας τον χρωστώ;
Χρωστάω μόνο όσα δίνει
ο δρόμος πλάι στον γκρεμό
κι όσα στην άκρη του αφήνει
πότε η ασίγαστη ηχώ
και πότε μια ψιχάλα από την κρήνη.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

ανεξιχνίαστα ίχνη

Παίζουμε σε έναν ρόλο για δυο

αφήνοντας πίσω μας μόνο του ενός τα ίχνη.

video

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

ζυγός που όλο κλέβει ο χρόνος

video

Χρυσός που όλο ακριβαίνει η χαρά
και ζυγός που όλο κλέβει ο χρόνος
το ένα τάσι σηκώνουν φτερά
το άλλο το βυθίζει ο πόνος
για όσα κλέβει η στιγμή που περνά
καθώς ζυγίζει ότι δεν είμαστε πιά
όσα πίσω η ζωή ποτέ δεν γυρνά.

Λες και ο χρόνος επίτηδες μόνος πετά
για να ζυγίζει διπλά στο τάσι του ο πόνος.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2008

ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΕΣ ΑΓΓΕΛΩΝ

video

Να μπορούσε το δείλι
- μου είχες πει μια φορά
πριν περάσω την άγια του πύλη
να μου πάρει τα δυο μου φτερά
να βυθίσω για λίγο το σώμα
στου πελάου τα κρύα νερά


και θυμάμαι ακόμα
που είχε βάλει στο πέλαγο αέρα
και μια βάρκα χανόταν μακριά
παίρνοντας μαζί της τη μέρα…

… μόλις άρχισε κι άλλο ένα δείλι
στο γιαλό τι γλυκά που φυσάει
μα έχει κλείσει για πάντα η πύλη
και η βάρκα πάλι τη μέρα τραβάει
μα με πανιά δυο φτερά
κι εκεί στο βυθό μια σκιά κολυμπάει
με δυο τραύματα πύλης στον ώμο ανοιχτά.

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

τι να βλέπει η βροχή;

video

Σαν ψυχή η βροχή που κυλάει στο τζάμι
που σαλεύει και κλαίει και πότε πότε γελά
για ότι ζει εκεί μέσα σα να ζει σε θαλάμη
και θολώνει το τζάμι να μη το βλέπει καλά…

πως αλλάζει μορφή η βροχή
στη ζωή μας σαν στάζει
σαν υγρή παγωμένη ψυχή
τι κοιτά στο γυαλί και τρομάζει;

εκεί στη σκάλα που κανείς δεν περνά
ποια να κοιτάζει αόρατα ίχνη
κι όλο χαϊδεύουν σκαλοπάτια γυμνά
οι υγρές οι ματιές που τους ρίχνει;

τι να βλέπει που κανείς δεν γνωρίζει
κι από τοίχο σε τοίχο ποια σκιά να ζητά
και τόσα δάκρυα σε ποιόν τα χαρίζει
που βρέχει από ώρα με αναφιλητά;

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

στο πλάσμα εντός μου...


Παρουσία του αγίνωτου ακόμα εσύ
σε ποιο άγνωστο εντός μου νησί
κατοικείς
και για όσα δεν είπαν ποτέ οιωνοί
σε ακούω με σειρήνας φωνή
να καλείς;

Γιατί τρέμει η γη των ηπείρων;
Σε ποια φυλή πατάς ονείρων
να βγεις;

Κρυμμένο μέσα μου πλάσμα ποιών θεών εντολές
εκτελείς;
που όλο λες
«μοναχά αν με δεις θα σωθείς»;

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

παραπεταμένα λυχνάρια αγοράζω...


video

Παραπεταμένα λυχνάρια αγοράζω
ένα πνεύμα ξεχασμένο ίσως βρω
τις τρεις ευχές να ζητά μα εγώ να κοιτάζω
στα μαγικά του τα μάτια τον χαμένο καιρό…

ένα πνεύμα,
να το λένε Αντώνη, Βαγγέλη ή Νικόλα
να μη μου μιλά μα να ακούγονται όλα
των ονείρων η πόλη με τα φώτα σβηστά
οι μεγάλες αγάπες με δυο χείλη κλειστά…

να του λέω Αντώνη μη κοιτάς το φεγγάρι
να του λέω Βαγγέλη να κοιτάς πιο κοντά
να του λέω Νικόλα πόση φόρα είχες πάρει
και μας πήγες τις ζωές τόσες ζωές μακριά;

η μαργαρίτα εκείνη που μαδούσαμε Αντώνη
δεν ήταν λουλούδι, ήταν η δική μας κοπέλα
ήταν η μαγική μας η πόλη Βαγγέλη που λιώνει
ήταν ο χρόνος Νικόλα που μας έλεγε έλα…


και τώρα φύγε Αντώνη, κρύψου Βαγγέλη
χάσου κι εσύ ρε Νικόλα
πως γίνατε όλα τα λυχνάρια μια αγέλη;
Άδεια λυχνάρια πως γίνανε όλα;

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

Η ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΠΟΥ ΕΚΡΥΒΑΝ ΚΑΤΙ ΞΕΡΟΛΙΘΙΕΣ...

video

Είδα αμέτρητες φορές που κύλαγε ο τροχός
και άλλες που ταξίδευε μονάχο του το δάκρυ
είδα στην άμπωτη να αδειάζει ο γιαλός
και να ραγίζει ο βυθός απ’ άκρη σ’ άκρη.
Είδα τις μέλισσες να αφήνουν το κεντρί
και να πονούν που έδωσαν σε άλλον το φαρμάκι.
Είδα πως καίει η φλόγα το δεντρί
είδα πως γίνονται τα ανθρώπινα τα ράκη…
Είδα να σφίγγονται τα χάδια σε γροθιές
είδα η αγάπη να μισεί ότι αγαπούσε χθες...

δεν είδα καθώς πέρναγα σ’ εκείνες τις στροφές
μια πινακίδα που έκρυβαν κάτι ξερολιθιές
που έγραφε « μονόδρομος, τελειώσανε οι ευχές
είμαι ο μόνος δρόμος σου με θέλεις δε με θες
».

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2008

ένα ταγκό με του θέρους το σώμα... με την Έρικα Μπίγιου

video

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008

στην πλευρά της βάρκας που γράφει ένα: "μη"...


video

Ο αιώνιος χρόνος η στιγμή που κυλά
η στιγμή που μας φέρνει
από μέρη που η ψυχή σαν θεός τα φυλά.

Μια αιώρα ο χρόνος που ότι δίνει το παίρνει
για να το φέρει αν αξίζει ξανά.
Έτσι ανοίγεται ο ανθρώπινος δρόμος
με ότι βαθιά από μέσα περνά
με ότι μας παίρνει και μας πάει μακριά…

Μια βαρκούλα του χρόνου η στιγμή
που απ’ τη μια μεριά γράφει «έλα μπες»
και στην άλλη γραμμένο έχει ένα «μη»
έτσι ορίζει τι μένει και τι το περνάει στο χθες…

Η στιγμή στο βασίλειο του χρόνου ο νόμος
μα γυρνώντας αλλάζει και λέει κάποτε: «κι όμως
ό,τι αξίζει με ορίζει και το αφήνω να ζει».

Η αγάπη που δίνεις είναι η αιώνια στιγμή
δεν την παίρνει ο χρόνος
αυτή είναι του νόμου το «όμως…»
αυτή έχει γράψει στη βάρκα το «μη».

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2008

αν το όνειρο είναι ένα δάνειο που το πληρώνουμε ξυπνώντας τότε ονειρευόμαστε ακριβά!

video

κάποτε δεν αρκεί ένας μορφασμός πόνου

χρειάζεται ολόκληρη η οδύνη!

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2008

η χαμένη του "πάντα" στιγμή...

video

Κάποιος με ρώτησε κάποτε «από πού πάνε στην άβυσσο;» «δεν ξέρω» του απάντησα «κι εγώ έχω χαθεί». Κάποιος με προσπέρασε κάποτε χαμογελώντας στο άγνωστο. Τάχυνα και προσπέρασα κι εγώ κι ένα με το άγνωστο είχα γενεί.

Κάποιος με ρώτησε κάποτε
«πως γυρνάνε απ’ την άβυσσο;»
«δεν γύρισα ποτέ»
του αποκρίθηκα
«ρώτα κάποιον άλλον που να έχει σωθεί.»

Κάτι με αγκάλιασε κάποτε
«θα σε θέλω πάντα» μου είπε και χάθηκε…
Αυτή τη φορά δεν προσπέρασα
κι έμεινα εκεί, αγκαλιά με το «πάντα»
κι ας μη ξέρει εκείνο που χάθηκε
πως μπορεί κάθε χαμένη στιγμή
ενός
«πάντα»
να έχει με μια ολόκληρη
χαμένη ζωή πληρωθεί.

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2008

εδώ, έλεγα πάντα να φυτέψω ένα δέντρο...


video
Εδώ, έλεγα πάντα να φυτέψω ένα δέντρο.
Γερό, ψηλό, με εξωτικό καρπό.
Μαθεύτηκε.
Ήρθαν πουλιά, χτίσαν φωλιές
πάνω στα όμορφα κλαδιά που θα πετούσε.
Ήρθαν παιδιά, κρεμάσανε σκοινιά
αιωρούνται στο κενό.
Ήρθαν μανάδες, με στάμνες μεγάλες
το ποτίσαν.
Οι άντρες, πάντα ξυλοκόποι, το πελέκησαν
φτιάξαν σκαριά, καράβια, σπίτια...
Και μοναχά ο άνεμος περνώντας απορούσε
για ό,τι χρόνια θρόιζε, για ό,τι λύγιζε καθώς φυσούσε
εδώ, που πάντα έλεγα ένα δέντρο να φυτέψω
μα που αλίμονο, δε βρήκα ποτέ μου τον καιρό.

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008

ατραπός το ανθρώπινο "έλα"…

video

Έχτισα ένα βουνό στη μέση της πόλης και στην κορφή μια φωλιά
που στα σύννεφα εχάθη
ξεριζώνω καημούς και χαράζω πορεία στα πουλιά
μια πορεία που κανείς δε θα μάθει...
στην κορφή του βουνού
το θηρίο το ημέρεψα σε μια μάχη σώμα με σώμα
μα με νίκησε βλέμμα το βλέμμα…
εκεί στα ίχνη και των δυο μας το αίμα
όσα ζητούσε να δει έχουν αφήσει σε εκείνα που είδα
γκρεμισμένη στο χώμα του ουρανού μια κηλίδα…
νικημένοι κι οι δυο στην κορφή του βουνού
ημερώνουμε ο ένας του άλλου το "έλα"...
στην πλαγιά γλιστερά σκοτεινά μονοπάτια
μα φωτίζουν τα μάτια
του ημερωμένου θεριού.
Στις πλαγιές κάθε αλύτρωτου νου
ατραπός το ανθρώπινο έλα…

 
Site Meter